
Ilustracja AI
Scena wyobrażona, inspirowana biografią i portretem pokazanym niżej.
Dowódca
Wincenty Gosiewski
Postać historycznaHetman polny litewski, zwycięzca spod Prostek, dyplomata układów welawsko-bydgoskich i ofiara wojskowego zamachu w 1662 roku.

Malarz: warsztat Daniela Schultza · 1650–1651 · Wikimedia Commons · Domena publiczna
Życiorys
Wincenty Aleksander Gosiewski pochodził z litewskiej rodziny urzędniczej. Studiował w Wilnie, Wiedniu, Rzymie i Padwie. W 1648 roku podpisał elekcję Jana Kazimierza, a w wojnie z Kozakami dowodził jazdą pod rozkazami Janusza Radziwiłła. W bitwie pod Łojowem w 1649 roku prowadził szarżę husarii, która przyczyniła się do litewskiego zwycięstwa. Łączył karierę wojskową z urzędem podskarbiego wielkiego litewskiego.1
W czasie potopu
Jego nazwisko widnieje pod aktem kiejdańskim z 1655 roku, ale nie oznacza to dobrowolnego poparcia dla Szwecji: Kubala pisze, że podpis złożył pod przymusem, a po próbie opuszczenia obozu został aresztowany2.
W 1656 roku dowodził korpusem polskim, litewskim i tatarskim, który zwyciężył pod Prostkami. Dwa tygodnie później przegrał pod Filipowem z wojskami szwedzko-brandenburskimi34.
Pod Prostkami wzięto do niewoli Bogusława Radziwiłła, ale po porażce pod Filipowem hetman stracił jeńca i część zdobytych chorągwi. Kampania miała też mroczny wymiar: towarzyszące wojsku oddziały tatarskie wywoziły ludność cywilną w jasyr. Zwycięstwo nie było więc prostą opowieścią o wyzwoleniu bez kosztów dla mieszkańców Prus.1
Gosiewski odegrał również ważną rolę w dyplomacji. W 1657 roku współprowadził rokowania, które doprowadziły do układów w Welawie i Bydgoszczy: elektor brandenburski porzucił sojusz ze Szwecją, a Rzeczpospolita uznała jego suwerenność w Prusach Książęcych. Na Żmudzi i w Inflantach Gosiewski odzyskiwał twierdze zajęte przez Szwedów, w tym Birże. W 1658 roku dostał się do niewoli moskiewskiej pod Werkami.15
Niewola i śmierć
W Moskwie i Smoleńsku tłumaczył z francuskiego teksty moralistyczne; przekład „Zwierciadła nikomu nie pochlebiającego” ukazał się po jego śmierci. Wymieniono go za pięciu rosyjskich wojewodów dopiero w kwietniu 1662 roku. Po powrocie próbował uspokoić skonfederowane wojsko litewskie. Żołnierze oskarżyli go o zdradę, porwali i rozstrzelali 29 listopada 1662 roku.1
W powieści i filmie
Wydarzenia kiejdańskie i wojna na Litwie są ważne dla świata „Potopu”, lecz biografii Gosiewskiego nie należy zastępować losami fikcyjnych bohaterów. W obsadzie filmu Hoffmana nie ma osobnej roli przypisanej hetmanowi.67
Przypisy
- Wincenty Aleksander Gosiewski, Warszawa: Polski Słownik Biograficzny / Instytut Historii PAN
- Ludwik Kubala, Wojna szwecka w roku 1655 i 1656, Szkice historyczne, serya IV (Biblioteka Historyczna Altenberga), Lwów; Warszawa: H. Altenberg, G. Seyfarth, E. Wende i Sp.; E. Wende i Sp., 1913, s. 88–90
- Bitwa pod Prostkami, Oś czasu, Warszawa: Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie
- Bitwa pod Filipowem, Oś czasu, Warszawa: Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie
- Układy welawsko-bydgoskie, Oś czasu, Warszawa: Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie
- Henryk Sienkiewicz, Potop, Fundacja Nowoczesna Polska (Wolne Lektury), 2009–2010
- Potop, Łódź: Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi (filmpolski.pl)
Czytaj dalej
Historia
Powiązania
Powiązane
- Bitwa pod Prostkami Udokumentowane
Źródła tej strony
- Wincenty Aleksander Gosiewski, Warszawa: Polski Słownik Biograficzny / Instytut Historii PAN (Instytucja)
- Ludwik Kubala, Wojna szwecka w roku 1655 i 1656, Szkice historyczne, serya IV (Biblioteka Historyczna Altenberga), Lwów; Warszawa: H. Altenberg, G. Seyfarth, E. Wende i Sp.; E. Wende i Sp., 1913 (Opracowanie naukowe)
- Bitwa pod Prostkami, Oś czasu, Warszawa: Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie (Instytucja)
- Bitwa pod Filipowem, Oś czasu, Warszawa: Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie (Instytucja)
- Układy welawsko-bydgoskie, Oś czasu, Warszawa: Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie (Instytucja)
- Henryk Sienkiewicz, Potop, Fundacja Nowoczesna Polska (Wolne Lektury), 2009–2010 (Źródło pierwotne)
- Potop, Łódź: Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi (filmpolski.pl) (Opracowanie referencyjne)