Bitwa pod Beresteczkiem

Trzy dni wielkiej bitwy

Od 28 do 30 czerwca 1651 roku pod Beresteczkiem na Wołyniu armia Jana Kazimierza walczyła z siłami Bohdana Chmielnickiego i chana krymskiego. Muzeum Wojska Polskiego opisuje zwycięstwo polsko-litewskie po ataku na tatarskie centrum. Po odwrocie Tatarów oddziały kozackie broniły się jeszcze w taborze do 10 lipca. Zwycięstwa nie wykorzystano w pełni, między innymi dlatego, że pospolite ruszenie odmówiło dalszego udziału w kampanii¹.

Rola Aleksandra Koniecpolskiego

Przed bitwą Aleksander Koniecpolski prowadził rozpoznanie i zabezpieczał przeprawy. Na prawym skrzydle dowodził pułkiem jazdy; w pościgu oddalił się tak bardzo, że Tatarzy otoczyli jego ludzi i dopiero inne chorągwie ich uwolniły. Zdobył jeńców, namiot i rydwan chana. Współcześni zaliczali go do bohaterów zwycięstwa, choć jego późniejsza postawa podczas potopu była znacznie bardziej złożona².

Dlaczego bitwa jest na tej stronie?

Beresteczko wydarzyło się cztery lata przed szwedzką inwazją. Pokazuje doświadczenie dowódców, ale także granice pojedynczego zwycięstwa: wojna kozacka trwała dalej i wiązała siły Rzeczypospolitej, kiedy w 1655 roku pojawił się nowy przeciwnik¹³.