Ludwik de Nassau

Epizod kościański

Muzeum Wojska Polskiego wymienia Ludwika de Nassau jako dowódcę stu żołnierzy eskortujących wozy skarbowe armii szwedzkiej. W październiku 1655 roku Krzysztof Żegocki uderzył na garnizon Kościana, a następnie zdobył przewożony skarb. Epizod pokazuje praktyczną stronę wojny: żołd, transport i ochrona pieniędzy mogły decydować o zdolności armii do dalszych działań.¹

Tożsamość i relacje z epoki

W niektórych opowieściach dowódcę nazywa się „księciem” lub „landgrafem”, a zasadzce przypisuje się jego śmierć. Krótka nota muzealna nie podaje jednak pełnego nazwiska dynastycznego, dat życia ani losu po starciu. Rodzina Nassau miała wiele gałęzi i kilku Ludwików; bez pewnego źródła nie łączymy tego oficera z inną osobą o tym samym imieniu. Nie ma też bezpiecznie zidentyfikowanego portretu, który można by mu przypisać.¹

Powieść i film

Zdobycie Kościana należy do szerszej historii oporu, choć nie jest głównym wątkiem ekranowego Potopu. W obsadzie filmu Hoffmana nie ma potwierdzonej osobnej roli Ludwika de Nassau.²