Wojciech Krysztofiak

Scenograf i jego doświadczenie

Instytucjonalna nota SFP wiąże początek pracy Wojciecha Krysztofiaka z „Jasnymi łanami” w 1947 roku. Wymienia jego udział w „Panu Wołodyjowskim”, „Potopie”, „Faraonie” i „Śmierci prezydenta”. W 2011 roku otrzymał doroczną nagrodę Stowarzyszenia Filmowców Polskich¹.

Miejsca historyczne a przestrzeń do zdjęć

Krysztofiak odpowiadał za scenografię „Potopu”². To rozróżnienie jest ważne przy odwiedzaniu miejsc związanych z filmem: miejscowość przedstawiona w opowieści, teren zdjęciowy i wybudowana dekoracja mogą być trzema różnymi rzeczami.

W przewodniku po produkcji omawiamy dekoracje litewskich miejscowości budowane na Białorusi.

Drewniana zabudowa i maskowanie współczesności

Kersten wskazywał wykorzystanie Glogera, dawnych rysunków oraz litewskich skansenów. Zewnętrzny kościół w filmowych Wołmontowiczach był repliką świątyni z Woli Grzymalinej³. Rekonstrukcja scenerii łączyła dokumentację z budową dekoracji.

Reportaż opisuje również zasłanianie przewodów elektrycznych w Olesku i Podhorcach drewnianymi osłonami⁴. Dzisiejszy widok zabytku nie wystarczał: z kadru trzeba było usuwać ślady późniejszych zmian.