Jerzy Wójcik

Operator obrazu

Jerzy Wójcik należał do najważniejszych polskich operatorów. Jego dorobek obejmuje „Eroikę”, „Popiół i diament” i „Faraona”; ukończył studia operatorskie w 1955 roku, a dyplom uzyskał w 1964 roku¹. Te różne daty dotyczą studiów i dyplomu, nie dwóch odrębnych szkół.

Przestrzeń, światło i ruch w „Potopie”

Wójcik odpowiadał za zdjęcia do filmu Hoffmana². Podczas oglądania warto śledzić przejścia między pejzażem, zbiorowością i twarzą bohatera. Szeroki plan może pokazać skalę wojny; zbliżenie pozwala odczytać jej skutki dla jednej osoby.

Szczegółowym przykładem jest omówiona w przewodniku sekwencja zemsty w Wołmontowiczach: światło i pożar mają w niej funkcję dramatyczną. Analizę opracował Seweryn Kuśmierczyk; jego tekst przytacza też relację Wójcika o zagrożeniu podczas zdjęć.

Powrót do własnego filmu

Przy rekonstrukcji korekcję barwną prowadził Aleksander Winecki pod kierunkiem Wójcika³. Ten udział łączy produkcję lat siedemdziesiątych z późniejszym odnowieniem obrazu. Korekcja barw i usuwanie uszkodzeń materiału mają inny cel niż skracanie fabuły. Nowy montaż wykonał Marcin Kot Bastkowski.

Reżyser i nauczyciel operatorów

Wójcik był również wykładowcą Wydziału Operatorskiego łódzkiej Szkoły Filmowej i reżyserem pełnometrażowych filmów „Skarga” (1990) oraz „Wrota Europy” (1999). W 1994 roku został pierwszym przewodniczącym PSC, stowarzyszenia autorów zdjęć. 13 grudnia 2018 roku uczelnia nadała mu doktorat honoris causa⁴.